سعدي

گفتگو با بازیگران سریال بیداری

با شروع فصل زمستان و شب های بلندش، نیمی ازاوقات فراغت مردم با دیدن برنامه های تلویزیونی و سریال ها سپری ‏می شود. مجموعه تلویزیونی “بیداری” یکی از این سریال های زمستانی است که پخش آن از شبکه سوم سیما با اقبال ‏بینندگان روبروشده است. یه همین مناسبت پای صحبت بازیگران جوان این مجموعه نشسته ایم..‏
‏

گفت و گو با شقایق نوروزی
‎‎درون گرا، بلند پرواز وخستگی ناپذیر‎‎

‏”بیداری” که بر اساس طرح حسین آقاهرندی و علی پورکیانی ساخته شده ماجرای تقاضای ازدواج ناگهانی جوانی به نام ‏سینا غفاری در پی سفر به شمال از ترنگ دختر سرایدار ویلای پدرش می باشد. با شقایق نوروزی بازیگر نقش ترنگ ‏گفت و گو کرده ایم.‏

‏ازچگونگی همکاری با این پروژه برایمان بگویید.‏
من توسط آقای سعید نجفیان که استاد تئاترم هستند به آقای بهرام عظیم پورمعرفی شدم. بعد ازانجام چندین مرحله تست ‏بازیگری ازبین انتخاب هایی که آقای عظیم پورداشت خدا به من لطف کرد و من برای این نقش انتخاب شدم. ‏

‏بازی دراین مجموعه اولین حضور جدی شما در عرصه بازیگری به حساب می آید؟‏
خیر، من به صورت جدی در زمینه تئاتر فعالیت داشتم. ۹ ماه پیش که مجموعه بیداری جلوی دوربین رفت، من در ‏نمایش ” محرم زنده است” که در تالار سایه اجرا می شد، بازی می کردم. باقی اجراهای من درجشنواره عاشورائیان، ‏تئاترماه و تئاتردانشجویی فجربوده است. ‏

‏مقداری از شکل گیری شخصیت ترنگ و چگونگی ارتباط با آن برایمان بگویید.‏
از زمانی که فیلمنامه را خواندم تا زمانی که کار کلید خورد، دوهفته فرصت داشتم تا این شخصیت را برای خودم هضم ‏کنم. آقای عظیم پورتصویر کاملا مشخصی از شخصیت ترنگ در ذهن داشتند و خیلی دقیق و کامل روی آن پرداخت ‏انجام داده بودند. البته یک سری گره های مشترک شخصیتی من با ترنگ داشتم که آنها را در کار حفظ کرده و تقویت ‏کردم و خیلی جاها من با این شخصیت فاصله داشتم. ‏

‏آن وجه از شخصیت ترنگ که به شما نزدیک است، کدام ویژگی است؟‏
درون گرابودنش. بلند پروازبودنش و همین طورخستگی ناپذیری این دخترنسبت به هدفی که دنبال می کند. ‏

‏یک نوع فضای سرد نه بر بازی شما، بلکه بر بازی دیگر بازیگران حاکم است‏
به نظر من بازی های ارائه شده نتیجه تعامل کارگردان و بازیگران بود و ما به کارگردان اعتماد کامل داشتیم. مقدار و ‏اندازه بازی که ایشان از ما می خواستند برای ما تعیین کننده بود. در مورد دیگران من نمی توانم نظردهم که اتفاقا به ‏نظر من بسیاری از آنها بازی خوبی داشتند. اما در مورد خودم احساس می کنم شاید می شد در بعضی جاها حس ‏بیشتری را ارائه داد. ‏

‏با این وجود فاکتورهای ذهن خود را در مورد ترنگ چگونه لحاظ می کردید؟‏
ببینید. یکسری خصوصیات در شخص ترنگ وجود داشت که او را به اصطلاح آب دیده تر از سنش نشان می داد. به ‏عنوان مثال: از دست دادن خانواده اش در دوران کودکی، از من می پرسید که تو چرا بیشتر در مرگ سینا گریه ‏نکردی؟ اما به نظر من این داغ برای ترنگ چیزتازه ای نبود. از بچگی با این داغ ها بزرگ شده بود و کاملا با این ‏مسئله آشنا است و فکرمی کنم عکس العملش در مورد این فاجعه خیلی طبیعی بود. ‏

‏بازی در مقابل بازیگران با سابقه در این کار برایتان استرس و اضطراب به همراه نداشت؟‏
اتفاقا سکانس های خیلی سختی هم با این بازیگران بزرگ داشتم. باعث افتخارم بود که در کنار آنان بازی کنم. تنها ‏چیزی که می توانم بگویم اینقدر بزرگ منشانه با من رفتارمی کردند و آن قدردرک شان بالا بود که اضطراب در من ‏کشته می شد. آنها کاملا شرایط مرا می پذیرفتند و واقعا با جان و دل مرا حمایت می کردند. ‏

‏ازهمکاری با عظیم پور- با توجه به اینکه اولین کار کارگردانی سریال بلند اوهم بود- بگویید؟‏
فقط می توانم بگویم تجربه خیلی خوبی بود. ‏

‏آیا در ادامه داستان شاهد تغییر و تحول حسی بیشتری دراین شخصیت خواهیم بود.‏
بله، تقریبا می توانم بگویم حسی نیست که اوتجربه نکرده باشد، چون داستان، داستان پرپیچ و خمی است و نکته جالب ‏برخورد با این پیچ وخم هاست. داستان ازجنس خود ترنگ است. ‏

مخاطب عام، امیررضا دلاوری را بعد از بازی در مجموعه ” ما چند نفر” شناخت. از این رو حضور کوتاهش در نقش ‏سینا غفوری در سریال ” بیداری” برای بسیاری شگفتی آور بود.اما آن طور که خودش معتقد است همکاری با عظیم ‏پور، فیلمنامه سریال و همین طورشخصیت متفاوت سینا برایش جذابیت خاص داشت و او را برآن داشت تا این نقش را ‏بپذیرد. ‏

‏

گفت و گو با امیررضا دلاوری
‏ازنقش ام راضی ام!‏

‏از همکاری با بهرام عظیم پور و شکل گیری شخصیت سینا بگویید.‏
من ازسال های قبل با بهرام عظیم پورآشنا بودم. تئاترهایی که اجرا می کردیم ایشان می دید. قبل ازاینکه ایشان بخواهند ‏سریال بسازند، مشاورکارگردان و انتخاب بازیگر ساخته های ابراهیم حاتمی کیا و محسن مخملباف بودند. ایشان مرا ‏برای بازی در نقش های مختلف به گروه های متعددی معرفی کردند، ولی امکان همکاری برایم پیش نیامد تا اینکه نوبت ‏به ساخت سریال خودش شد و مرا به عنوان شخصیت پسرداستان بیداری انتخاب کرد. ‏

‏بعد از بازی در چند پروژه که نقش اصلی رابه عهده داشتید، ایفای این نقش کوتاه را چطورقبول ‏کردید؟‏
ببینید. داستان کار یک داستان زنانه است، ولی تمام کاراکترها بسیارخوب پرداخته شده است. من با اطمینانی که به بهرام ‏عظیم پورداشتم، در کارش حضورپیدا کردم. البته نقش کوچکی هم نبود. اگرداستان را پیگیری کنید می بینید تا انتهای ‏کارصحبت سینا درسکانس ها هست. البته نمی توانم اتفاقات بعدی قصه رافاش کنم. علت اینکه بازی در شخصیت سینا ‏را پذیرفتم آن بود که هم نقش برایم بسیارجذابیت داشت و هم اینکه متفاوت بود. ‏

‏این مجموعه اولین ساخته عظیم پور در تلویزیون است. نگرانی و اضطرابی نداشتید که ممکن است کار از ‏ساخت خوبی برخوردارنباشد؟‏
خیر، آقای عظیم پور از قدیمی های تئاتر هستند و پیش از این کارگردانی تئاترمی کردند. به نظرمن کسی که ‏مشاوراحمد امینی، حاتمی کیا و مخملباف باشد، جای بسی اطمینان دارد. ثانیا فیلمنامه نوشته خودش بود و وقتی خواندم، ‏مجذوب آن شدم و کار را پذیرفتم. ‏

‏برای ارائه بازی دلخواه، عظیم پور محدودیتی برای شما بوجود نمی آورد؟‏
در بسیاری از سکانس ها با آقای عظیم پور در مورد نقش مشورت می کردیم و در نهایت نظر نهایی را ایشان می دادند، ‏اما در مجموع یک بازیگر وقتی با پروژه ای همکاری کرده و قرارداد می بندد، خودش را کامل در اختیار کارگردان ‏قرارمی دهد. چرا که نظر نهایی با اوست، ولو اینکه یک کارگردان کمتر از بازیگر مد نظر تجربه داشته باشد. ولی در ‏این کارعظیم پور فوق العاده انسان با سواد، آشنا با تکنیک و کار بلدی است که علاوه بر شناخت درستی که از ‏کارگردانی دارد بازیگردان خوبی هم هست. ‏

‏الان که کار را می بینید از داستان و ساخت آن به عنوان بیننده راضی هستید؟‏
وقتی من سریال های دیگر را می بینم، بهترمی توانم نظربدهم. ولی نظر دادن در مورد کاری که خودم در آن بازی دارم ‏یک مقدار مشکل است. با این حال تفاوت را با یکسری از کارهایی که پخش می شود حس می کنم. قصد مقایسه ندارم. ‏به نظر من سریال خوبی است. از همان اول پیش بینی کرده بودم؛ هم ازلحاظ کارگردانی، فیلمنامه و انتخاب درست ‏بازیگران حدس مجموعه موفقی خواهد شد. البته برخوردهایی که با مردم داتم نشان می دهد که سریال خوب و آبرومندی ‏شده و با مخاطب هم همراه است. ‏

‏در حال حاضر چه می کنید؟‏
مشغول بازی درسریال کارآگاه علوی به کارگردانی حسن هدایت هستم، تئاتر” ماچیسمو” به کارگردانی محمد یعقوبی را ‏هم تمرین می کنیم که قراراست در جشنواره تئاتر فجر به اجرا درآید. ‏

‏از نقش تان در مجموعه کارآگاه علوی بگویید.‏
من شخصیت فرامرز لیستررابازی می کنم که یک داستان واقعی است. اتفاقات زندگی احمد لیستر با فرزندانش را به ‏تصویرمی کشد.‏

‏فکرمی کنید نسبت به سری اول در جذب مخاطب موفق خواهد بود؟‏
به نظرمن سری دوم به مراتب در جذب بیننده موفق ترهم است. به دو دلیل، یک اینکه این کار ضبط ویدیویی می شود و ‏فیلمبرداری نیست، درنتیجه مخاطب را به بازیگر و کارنزدیک ترمی کند. دوم اینکه ازلحاظ فیلمنامه داستان های جذاب ‏و واقعی به تصویر کشیده می شود. ‏

هرچند که مجموعه تلویزیونی ” بیداری ” از داستانی ساده برخوردار است؛ اما شیوه روایت داستان، نوع کارگردانی و ‏بازی بازیگران توانسته ارتباط لازم را با مخاطب برقرار کند. اما هنوز تکلیف تماشاگر با شخصیت وحید با بازی هومن ‏برق نورد روشن نیست. آیا وحید بد من داستان است یا خوب؟ باید صبر کرد تا در قسمت بعد مشخص شود، اما ‏چگونگی انتخاب هومن برق نورد و نوع بازی حکایت از فکری عمیق در پشت این دوگانگی دارد…‏

‏

گفت و گو با هومن برق نورد
‏مو به مو، قدم به قدم!!‏

‏همکاری شما با پروژه “بیداری” به واسطه آشنایی با عظیم پور صورت گرفت؟ هر دو ازا هالی تئاتر ‏هستید؟‏
آشنایی به آن صورت نزدیکی نداشتیم. ایشان به عنوان بیننده حرفه ای تئاتر بازی های بازیگران تئاتر را می دیدند. ‏آشنایی ما در حد خسته نباشید که به هم می گفتیم بود. شاید به نوعی بله، انتخاب من از این طریق صورت گرفت، چون ‏شما اگر دقت کنید، خواهید دید بیشتر بازیگران این سریال از اهالی تئاتر هستند. قاعدتا آقای عظیم پور هم با توجه به ‏بینشی که نسبت به بازی من داشتند، مرا انتخاب کردند. ‏

‏کار روی این شخصیت از زمانی که عقد قرارداد با این پروژه تا رفتن مقابل دوربین عظیم پور، چقدر طول ‏کشید؟ چقدر راهنمایی های کارگردان در این راستا به شما کمک کرد؟‏
راهنمایی های آقای عظیم پور جای خودش را دارد، چون ایشان نویسنده کار بودند، طبیعتا شخصیت پردازی خاصی ‏نسبت به این کاراکتر داشتند. این راهم بگویم که قرار نبود اول این نقش را من بازی کنم. قرار بود نقش وکیل را که آقای ‏پسیانی به عهده دارند، بازی کنم. وقتی نویسنده ای داستانی می نویسد، چون مشخص نیست چه کسی آن را بازی کند، ‏یک سری خصوصیات در ذهن خود دارد که آقای عظیم پور هم با این شخصیت این گونه بودند، اما خودم کاری که ‏کردم این بود که بسیار زیاد فیلمنامه را خواندم. وقتی بازیگری فیلمنامه را بداند، فضای کلی داستان دستش می آید. من ‏بیشتر وقتم را روی خواندن می گذاشتم. سعی کردم در طول کار طوری بازی کنم که شخصیت وحید درابتدای داستان لو ‏نرود. در واقع هم تلاش من وهم تلاش عظیم پور این بود که کاراکتر وحید رو بازی نشود. ‏

‏چه شد که نقش وکیل را برعهده نگرفتید؟‏
به دلیل طولانی بودن نقش وحید در سریال و مشغله زیادی که آقای پسیانی در عرصه تصویر و تئاتر داشتند، با توافق ‏این جابجایی صورت گرفت. ‏

‏با توجه به فعالیت تئاتری که دارید، چقدر ازا ین گونه تاثیر گرفتید؟‏
بسیار تاثیر داشت. به این دلیل که من بیست سال است به صورت مداوم تئاتر کار می کنم. حتی جسته و گریخته نه، بلکه ‏مداوم. به نظر من خیلی از حس ها که نیاز یک بازیگر است، در تئاتر پرورش یافته می شود. وقتی یک بازیگر با کاری ‏مواجه می شود که تصویربرداری آن به سرعت آغاز می شود، بدون پیش تولید برای بازیگر، در این زمان پیشینه ‏تئاتری خیلی به کمک می رسد. خوشبختانه آقای عظیم پور برای سکانس های مهم تمرین می گذاشتند و نکات اصلی را ‏در تمرین به ما گوشزد می کردند. ‏

‏در ارائه بازی دلخواه خود بهرام عظیم پور محدودیتی ایجاد نمی کرد؟ به نظر می رسد کمی در بازی شما ‏فضای بسته احساس می شود.‏
این مسئله به کارگردانی آقای عظیم پور مربوط می شود. ایشان می خواستند این شخصیت ول نشود. یک مقدار هم خود ‏کاراکتر و نوع طبقه زندگی او اجازه نمی داد بتوانم خیلی راحت بازی کنم. در طول ضبط آقای عظیم پور کاملا از ما ‏مراقبت می کردند. ‏

‏یک نوع فضای سرد در بازی بازیگران کار احساس می شود، با این نظر موافقید؟‏
این فضای سرد بین خانواده یا وحید و همسرش مد نظر آقای عظیم پور بود. درصورتی که ما در کارخانه وحید را این ‏گونه نمی بینیم. بازهم می گویم ما مو به مو مطابق میل آقای عظیم پور پیش می رفتیم. خودم هم وسواس بیش از حد ‏روی بازی ام داشتم. ‏

‏در ادامه داستان وجه دیگری هم از این کاراکتر را شاهد خواهیم بود؟‏
بله، از قسمت هفتم به بعد شخصیت وحید خودش را به بیننده بیشتر نشان می دهد. داستان که جلوتر برود، ما با ابعاد ‏پنهان شخصیت وحید بیشتر آشنا می شویم. ‏

‏درحال حاضر در پروژه تصویری دیگری حضور دارید؟‏
خیر، بیشتر فعالیت تئاتری دارم. در جشنواره فجر امسال در بخش ویژه در نمایشی با نام “مرغابی وحشی” نوشته ‏هنریک ایبسن به کارگردانی نادر برهانی مرند حضور دارم

گزارشی از نشست پرسش و پاسخ فیلم “چشمهایم خاکستری شد”

هدیه تهرانی: قضاوت درباره یک فیلم بسته به نگاه شخصی مخاطب است

هدیه تهرانی در نشست پرسش و پاسخ فیلم “چشمهایم خاکستری شد” گفت قضاوت درباره یک فیلم به نگاه شخصی مخاطب بر می‌گردد.
نشست و پرسش و پاسخ فیلم “چشمهایم خاکستری شد”، چهارشنبه گذشته در چهارمین جشن تصویر هنرمند در خانه هنرمندان با حضور داوود رحمتی کارگردان، محمود کلاری مدیر فیلم برداری، میترا آقایی طراح گریم، سهند صمدیان تدوینگر، شهلا رحمتی منشی صحنه و هدیه تهرانی و محمدرضا شریفی نیا بازیگران فیلم برگزار شد.

داوود رحمتی کارگردان این فیلم که دچار معلولیت جسمی است، در این نشست در نامه ای که محمدرضا شریفی‌نیا آن را قرائت کرد، از عوامل حرفه ای فیلم خود تشکر کرد و محمود کلاری نیز درباره همکاری با این کارگردان گفت: “همکاری ما با رحمتی به خاطر ترحم به او نبود. او کارگردانی است باهوش بسیار بالا و عوامل فیلم نیز با اجرای کامل نظرات او این اثر را به سرانجام رساندند.”

کلاری در ادامه با اشاره به این نکته که در ساختار این فیلم تلاش کرده فرمول فیلم های تجربی رعایت شود، درباره سبک کاری خود گفت: “من وقتی پشت دوربین این فیلم رفتم تلاش کردم تمام قواعد و فرمول های حرفه ای را کنار بگذارم تا بتوانم تصاویر مورد نظر کارگردان را ثبت کنم.”

در ادامه مراسم، هدیه تهرانی گفت: “دوست داشتم با مخاطبان فیلم را ببینم؛ ولی گرفتار بودم و نتوانستم به هنگام نمایش فیلم در سالن حاضر شوم. در هر حال همیشه فیلم حرف خودش را می زند و قضاوت درباره آن به نگاه شخصی ما بر می گردد.”

وی درباره همکاری خود با رحمتی و بازی در فیلم “چشمهایم خاکستری شد” گفت: “افتخار آشنایی من با رحمتی به دوران فیلم “قرمز” بر می گردد که همان آشنایی تبدیل به یک دوستی شد که تا به حال ادامه دارد. او علاوه بر اینکه نویسنده و کارگردان خوبی است، دوست خوبی هم هست، اما متاسفانه من دوست خوبی برای او نبودم، چرا که همیشه گرفتارم، مثل همین الآن که نیامده باید بروم.”

در ادامه این نشست دیگر عوامل فیلم نیز از همکاری با این کارگردان سخن گفتند.

…………………………………………